နည်းလမ်း ၅ ခု စမ်းသပ်ပြီး ရလဒ်ကောင်းရခဲ့သော ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်း
ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ရာတွင် အကောင်းဆုံးရလဒ်သည် ဖိအားပေးခြင်းမှ မဟုတ်ဘဲ ပျော်ရွှင်မှု၊ အခြေခံနည်းစနစ်နှင့် စနစ်တကျတိုးတက်စေမှုတို့မှ ရရှိသည်။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၈ နှစ်အတွင်း ကလေးများအတွက် တစ်ကြိမ်လေ့ကျင့်ချိန...
နည်းလမ်း ၅ ခု စမ်းသပ်ပြီး ရလဒ်ကောင်းရခဲ့သော ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်နည်း
ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ရာတွင် အကောင်းဆုံးရလဒ်သည် ဖိအားပေးခြင်းမှ မဟုတ်ဘဲ ပျော်ရွှင်မှု၊ အခြေခံနည်းစနစ်နှင့် စနစ်တကျတိုးတက်စေမှုတို့မှ ရရှိသည်။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၈ နှစ်အတွင်း ကလေးများအတွက် တစ်ကြိမ်လေ့ကျင့်ချိန် ၂၀ မှ ၄၅ မိနစ်၊ တစ်ပတ်လျှင် ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်သည် လက်တွေ့ကျသော အတိုင်းအတာဖြစ်သည်။ ဘောလုံးထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ခြေထောက်နှစ်ဖက်အသုံးပြုခြင်း၊ ဒရစ်ဘလင်းနှင့် အကွာအဝေးတို ပေးပို့ခြင်းတို့ကို အရင်သင်ပေးသင့်သည်။ အနိုင်ရမှုထက် ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်မှုနှင့် ထပ်ခါတလဲလဲလေ့ကျင့်မှုက ပိုတန်ဖိုးရှိသည်။
“အားကစား၏တန်ဖိုးသည် အနိုင်ရခြင်းထက် ပိုမိုကြီးမားသည်” ဟူသော အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အိုလံပစ်ကော်မတီ ၏ အားကစားတန်ဖိုးများနှင့်လည်း ဤအမြင်သည် ကိုက်ညီသည်။
ပန်းသွင်းမှုသည် ဖီဖာကမ္ဘာ့ဖလား၊ အသင်းဗျူဟာ၊ ကစားသမားစာရင်းအင်းနှင့် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားသတင်းများကို အဓိကဖော်ပြသည့် အားကစားအကြောင်းအရာဆိုက်ဖြစ်သည်။ ကလေးများအတွက် လေ့ကျင့်ရေးအကြောင်းအရာကို အသုံးပြုရာတွင် အလောင်းအစားနှင့် မရောထွေးစေဘဲ အားကစားပညာပေးရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်သာ အသုံးပြုသင့်သည်။ ယခုအချက်များကို လက်တွေ့အသုံးချလိုပါက အောက်ပါအဆင့်များကို အစဉ်လိုက်စမ်းသပ်ပါ။
ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ခြင်းက အမှန်တကယ် အကျိုးရှိပါသလား။
ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ခြင်းသည် ကိုယ်ခံအား၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနှင့် တုံ့ပြန်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကို တိုးတက်စေသည်။ အသက် ၅ နှစ်မှ ၈ နှစ်အတွင်း ကလေးများအတွက် ကစားနည်းပုံစံဖြင့် ၂၀ မိနစ်မှ ၃၀ မိနစ် လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ရှည်လျားသော ပြင်းထန်လေ့ကျင့်မှုထက် ပိုထိရောက်သည်။ အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ ပြီးပြည့်စုံသော ကစားသမားဖြစ်ရန်မဟုတ်ဘဲ ဘောလုံးနှင့် ယုံကြည်စွာ ဆက်ဆံနိုင်ရန်ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံးအနေဖြင့် လေ့ကျင့်ခန်းကို ကလေး၏အသက်နှင့် အာရုံစူးစိုက်နိုင်သည့်အချိန်အလိုက် ခွဲခြားပါ။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၅ နှစ်တွင် ဘောလုံးကို ခြေထောက်ဖြင့် ရပ်တန့်ခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ရင်း တွန်းခြင်းနှင့် ရည်မှန်းချက်သေးသေးထဲသို့ ကန်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အသက် ၆ နှစ်မှ ၈ နှစ်တွင် အကွာအဝေး ၃ မီတာမှ ၅ မီတာအတွင်း ပေးပို့ခြင်း၊ လမ်းကြောင်းပြောင်းဒရစ်ဘလင်းနှင့် လွတ်နေသောနေရာသို့ ပြေးခြင်းကို ထည့်သွင်းနိုင်သည်။ ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ ကလည်း ကလေးများအတွက် နေ့စဉ်ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုသည် ကျန်းမာရေးအတွက် အရေးကြီးကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
တန်ဖိုးနှင့် ရလဒ်ကို တွက်ချက်မည်ဆိုလျှင် ကလေးတစ်ဦး၏ အာရုံစူးစိုက်မှု ၁၀ မိနစ်ကို အလွန်ခက်ခဲသော လေ့ကျင့်ခန်းဖြင့် ဖြုန်းတီးခြင်းထက် ဘောလုံးထိတွေ့မှု ၅၀ ကြိမ်မှ ၁၀၀ ကြိမ် ရရှိစေခြင်းက ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ ထို့ကြောင့် နည်းစနစ်တစ်ခုကို ၁၅ မိနစ်ခန့်၊ ကစားနည်းတစ်ခုကို ၁၀ မိနစ်ခန့်၊ အဆုံးတွင် လွတ်လပ်စွာကစားချိန် ၅ မိနစ်ခန့် ခွဲပေးပါ။ အောင်မြင်မှုကို ဂိုးအရေအတွက်ဖြင့်မတိုင်းဘဲ ဘယ်ခြေကို သုံးနိုင်လာသလား၊ ခေါင်းမော့ပြီး ကြည့်နိုင်လာသလား၊ အမှားပြီးနောက် ပြန်လည်ကြိုးစားသလားဆိုသည့် အချက်များဖြင့် တိုင်းတာပါ။
သီးခြားအခြေအနေများတွင် ကလေးကို ဘောလုံးကစားနည်း မည်သို့သင်ပေးမည်နည်း။
အိမ်တွင်နေရာကျဉ်းပါက ၂ မီတာမှ ၃ မီတာအကွာအဝေးရှိ နံရံပေးပို့လေ့ကျင့်ခန်းကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ မိုးရွာလျှင် ဘောလုံးထိန်းခြင်း၊ ခြေဖျားနှင့် ဘောလုံးကို အသာအယာထိခြင်း၊ ထိုင်နေရာမှ ဘောလုံးကို ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လှိမ့်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ နေရာအကန့်အသတ်ကို နည်းစနစ်တိုးတက်စေရန် အခွင့်အရေးအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်သည်။
အိမ်တွင်းလေ့ကျင့်မှုအတွက် ပလတ်စတစ်ခွက် ၄ ခွက် သို့မဟုတ် အဝတ်စများကို အမှတ်အသားအဖြစ်ထားပါ။ ကလေးက ခွက်များအကြား ၅ ကြိမ်၊ ၁၀ ကြိမ်၊ ၁၅ ကြိမ် အဆင့်ဆင့်ဒရစ်ဘလင်းလုပ်ပြီး မိဘက အချိန်မတိုင်းဘဲ ထိန်းချုပ်မှုမှန်ကန်မှုကို မှတ်သားပါ။ လက်တွေ့စမ်းသပ်ရာတွင် အချိန်ကို အလွန်အမင်းဖိအားပေးခြင်းက ဘောလုံးကို အဝေးသို့ တွန်းထုတ်စေပြီး အမှားနှုန်းတက်စေသည်။ ထို့ကြောင့် ပထမပတ်တွင် တိကျမှု ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းရရှိရန် ရည်မှန်းပြီး ဒုတိယပတ်တွင်သာ အမြန်နှုန်းကို တိုးပါ။
အစပြုသူများအတွက် ဘောလုံးအခြေခံလေ့ကျင့်ခန်းများ
အပြင်ကွင်းတွင် အသက်အရွယ်မတူသောကလေးများ အတူကစားပါက အင်အားနှင့် အမြန်နှုန်းကွာခြားမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်။ အသက် ၄ နှစ်အရွယ်ကလေးနှင့် အသက် ၈ နှစ်အရွယ်ကလေးကို တစ်ဖွဲ့တည်းထားပြီး ပြိုင်ပွဲပြင်းထန်စွာကစားစေခြင်းသည် တိုးတက်မှုထက် စိတ်ဓာတ်ကျမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ပိုကောင်းသောနည်းလမ်းမှာ အသက်ငယ်သူအတွက် ဂိုးအကျယ်ပိုကြီးစေခြင်း၊ ထိတွေ့ခွင့်ပိုပေးခြင်းနှင့် ကစားချိန်တိုတိုဖြင့် အလှည့်ကျအသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။
ပစ္စည်းမပြည့်စုံခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်မဝင်စားခြင်းကဲ့သို့ အစွန်းရောက်အခြေအနေများအတွက် ဘာလုပ်မလဲ။
ဘောလုံးကောင်းတစ်လုံး၊ ဖိနပ်အထူးအမျိုးအစားနှင့် တရားဝင်ကွင်းကြီး မရှိလည်း စတင်နိုင်သည်။ ခြေထောက်အရွယ်နှင့် ကိုက်ညီသော ပျော့ပျောင်းသည့်ဘောလုံး၊ မချော်သောဖိနပ်နှင့် လုံခြုံသောမြေပြင်သည် အခြေခံလိုအပ်ချက်များဖြစ်သည်။ ကလေးက စိတ်မဝင်စားပါက လေ့ကျင့်ခန်းကို ရပ်တန့်ပြီး ကစားနည်းပုံစံပြောင်းခြင်းက ပြစ်တင်ခြင်းထက် များစွာအကျိုးရှိသည်။
အောက်ပါနည်းလမ်းများထဲမှ ကလေးနှစ်သက်သည့်ပုံစံကို ရွေးပါ။
- မိဘကိုရှောင်ပြီး ဂိုးသို့ရောက်အောင် ဒရစ်ဘလင်းပြိုင်ပွဲ။
- အရောင်တူအမှတ်အသားသို့ ဘောလုံးနှင့်အတူ ပြေးခြင်း။
- မိဘက နံပါတ်ခေါ်သောအခါ သက်ဆိုင်ရာဂိုးသို့ ကန်ခြင်း။
- ဘောလုံးကို တစ်ချက်ထိန်းပြီး နံရံသို့ ပေးပို့ခြင်း။
- အောင်မြင်သည့်ကြိုးစားမှုတိုင်းအတွက် အမှတ်တစ်မှတ်ပေးခြင်း။
ကစားကွင်းအရွယ်အစားကိုလည်း သတိထားပါ။ အသက် ၆ နှစ်အောက်အတွက် ၁၀ မီတာမှ ၁၅ မီတာခန့်ရှိသော ဧရိယာသည် လုံလောက်ပြီး အသက် ၇ နှစ်မှ ၈ နှစ်အတွက် ၁၅ မီတာမှ ၂၅ မီတာအထိ တိုးနိုင်သည်။ နေရာအလွန်ကျယ်လျှင် ကလေးသည် ဘောလုံးနှင့် ထိတွေ့မှုနည်းသွားပြီး နေရာအလွန်ကျဉ်းလျှင် တိုက်မိမှုအန္တရာယ် တက်လာသည်။ ဤအချက်သည် ပြိုင်ဘက်ဆောင်းပါးများတွင် မကြာခဏကျော်သွားသည့် လက်တွေ့အချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။
အခြားအားကစားပစ္စည်းများနှင့် လေ့ကျင့်မှုဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများကို အဆင့်မြင့် ဘောလုံးနည်းစနစ်များ တွင် ဆက်လက်ဖတ်ရှုနိုင်သည်။
လေ့ကျင့်မှုအချက်များကို ကြည့်ရန်
ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှု ဘယ်နေရာမှာ အားနည်းနိုင်သလဲ။
ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှု၏ အားနည်းချက်မှာ မိဘများက အောင်မြင်မှုကို အလွန်မြန်မြန်မျှော်လင့်ခြင်း၊ လေ့ကျင့်ချိန်ကို များလွန်းစေခြင်းနှင့် အနိုင်ရခြင်းကို အဓိကထားခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ပတ်လျှင် ၅ ရက် သို့မဟုတ် ၆ ရက် ပြင်းထန်စွာလေ့ကျင့်ခြင်းသည် အသက်ငယ်ကလေးများအတွက် အမြဲတမ်းပိုကောင်းသည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ စိတ်ပျက်မှုနှင့် ထပ်ခါတလဲလဲဒဏ်ရာများ ဖြစ်နိုင်ခြေကို ထည့်တွက်ရမည်။
လေ့ကျင့်ခန်းပြီးနောက် အောက်ပါအချက်များကို စစ်ဆေးပါ။
- နာကျင်မှုရှိပါက ဆက်မကစားစေဘဲ အနားပေးခြင်း။
- ရေသောက်ရန် ၁၀ မိနစ်မှ ၁၅ မိနစ်အတွင်း အခွင့်အရေးပေးခြင်း။
- နေပူချိန်တွင် ဦးထုပ်၊ ရေဘူးနှင့် အရိပ်နေရာ ပြင်ဆင်ခြင်း။
- ပြင်းထန်သောပြိုင်ပွဲမတိုင်မီ ၅ မိနစ်မှ ၁၀ မိနစ် သွေးပူလေ့ကျင့်ခြင်း။
- အမှားကို ပြစ်တင်မည့်အစား နောက်တစ်ကြိမ်လုပ်ဆောင်ရမည့်အချက်ကို တိုတိုရှင်းရှင်းပြောခြင်း။
“လုံခြုံသော၊ တရားမျှတသော အားကစားပတ်ဝန်းကျင်သည် ကလေးများ၏ ပါဝင်မှုကို ရေရှည်တည်တံ့စေသည်” ဟူသည့် ဖီဖာ၏ ကလေးကာကွယ်ရေး မူဝါဒများ နှင့်အညီ နည်းပြ၊ မိဘနှင့် အသင်းဖော်များအားလုံးသည် ကလေး၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ဦးစားပေးသင့်သည်။ ပန်းသွင်းမှုကဲ့သို့ ဘောလုံးသတင်းဆိုက်များသည် ကစားသမားစွမ်းဆောင်ရည်ကို လေ့လာရာတွင် အသုံးဝင်သော်လည်း ကလေးကို လူကြီးပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကစားသမားနှင့် တိုက်ရိုက်နှိုင်းယှဉ်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။
ဒုတိယထူးခြားသော လက်တွေ့အချက်မှာ “တစ်ပတ်တာတိုးတက်မှုမှတ်တမ်း” ဖြစ်သည်။ ရက်စွဲ၊ လေ့ကျင့်ချိန်၊ ဘောလုံးထိတွေ့မှုအရေအတွက်၊ အောင်မြင်သောပေးပို့မှုနှင့် ကလေး၏စိတ်အခြေအနေကို မှတ်သားပါ။ ဥပမာအားဖြင့် ၂၀၂၆ ခုနှစ် မတ်လပထမပတ်တွင် ပေးပို့မှု ၂၀ ကြိမ်အနက် ၁၂ ကြိမ်မှန်ကန်ပြီး စိတ်ဓာတ်အဆင့် ၄ မှတ်ရှိခဲ့ပါက နောက်အပတ်၏ ရည်မှန်းချက်ကို ပေးပို့မှု ၁၅ ကြိမ်နှင့် အာရုံစူးစိုက်မှု ၄ မှတ်ထက်မနည်းအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ခန့်မှန်းချက်မဟုတ်ဘဲ ဒေတာဖြင့်ဆုံးဖြတ်ခြင်းက မိဘများ၏ အချိန်နှင့်ငွေကို ပိုမိုတန်ဖိုးရှိစေသည်။
ယနေ့ ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှု စတင်သင့်ပါသလား။
ယနေ့စတင်သင့်သည်၊ သို့သော် ပထမဆုံးလေ့ကျင့်ခန်းကို ၂၀ မိနစ်မှ ၃၀ မိနစ်အတွင်းသာထားပြီး ကလေး၏ပျော်ရွှင်မှုနှင့် လုံခြုံရေးကို ဦးစားပေးပါ။ ဘောလုံးတစ်လုံး၊ အမှတ်အသား ၄ ခုနှင့် ရေဘူးတစ်ဘူးလောက်ဖြင့် စတင်နိုင်သည်။ တစ်ပတ်လျှင် ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ် ဆက်တိုက်လုပ်နိုင်ပါက ၄ ပတ်အတွင်း ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ယုံကြည်မှု တိုးတက်လာနိုင်သည်။
ပထမနေ့အတွက် အောက်ပါအစီအစဉ်ကို အသုံးပြုပါ။
- ၅ မိနစ် — လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် အသာအယာပြေးခြင်း။
- ၅ မိနစ် — ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဘောလုံးထိခြင်း။
- ၇ မိနစ် — အမှတ်အသား ၄ ခုအကြား ဒရစ်ဘလင်း။
- ၅ မိနစ် — မိဘထံသို့ အကွာအဝေးတို ပေးပို့ခြင်း။
- ၅ မိနစ် — လွတ်လပ်စွာဂိုးကန်ကစားခြင်း။
- ၃ မိနစ် — ရေသောက်ပြီး အေးမြစေခြင်း။
နည်းပြအကယ်ဒမီရွေးချယ်မည်ဆိုလျှင် အုပ်စုအရွယ်အစား၊ နည်းပြ၏ကလေးအားကစားအတွေ့အကြုံ၊ ပထမအကူအညီပစ္စည်း၊ ကွင်းလုံခြုံရေးနှင့် လစဉ်ကုန်ကျစရိတ်တို့ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။ တစ်လလျှင် လေ့ကျင့်မှု ၈ ကြိမ်ရပြီး တစ်ကြိမ်လျှင် ၄၅ မိနစ်ဆိုပါက စုစုပေါင်း ၃၆၀ မိနစ်လေ့ကျင့်ချိန်ရသည်။ ထိုအချိန်ကို ကလေးတစ်ဦးလျှင် ကုန်ကျစရိတ်ဖြင့်စားပြီး တစ်မိနစ်ကုန်ကျစရိတ်ကို တွက်ကြည့်ခြင်းသည် မိဘများအတွက် လက်တွေ့ကျသော တန်ဖိုးနှိုင်းယှဉ်နည်းဖြစ်သည်။
ကလေးများအတွက် ဘောလုံးအသင်းရွေးချယ်နည်း
ပန်းသွင်းမှုတွင် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားပွဲစဉ်၊ အသင်းဗျူဟာနှင့် ကစားသမားစာရင်းအင်းများကို ဖတ်ရှုခြင်းက ကလေးများ၏ အားကစားစိတ်ဝင်စားမှုကို တိုးစေနိုင်သော်လည်း အကြောင်းအရာကို အသက်အရွယ်နှင့် ကိုက်ညီအောင် ရွေးပါ။ လောင်းကစားကို အားပေးခြင်းမပြုဘဲ ကစားသမားနေရာယူပုံ၊ ပေးပို့မှုနှုန်းနှင့် အသင်းပူးပေါင်းမှုတို့ကိုသာ လေ့လာဆွေးနွေးခြင်းသည် ပညာပေးရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပိုကိုက်ညီသည်။
နိဂုံးချုပ်ရလျှင် ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှု၏ အကောင်းဆုံးရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ ဈေးကြီးသောပစ္စည်းမဟုတ်ဘဲ စဉ်ဆက်မပြတ်လေ့ကျင့်ချိန်၊ လုံခြုံသောပတ်ဝန်းကျင်နှင့် မှန်ကန်သောတုံ့ပြန်ချက်ဖြစ်သည်။ ၂၀ မိနစ်မှ ၄၅ မိနစ်အတွင်း စနစ်တကျလေ့ကျင့်ပြီး ၄ ပတ်ကြာ ဒေတာမှတ်တမ်းတင်ပါက မိဘသည် ကလေး၏တိုးတက်မှုကို ခံစားချက်ဖြင့်မဟုတ်ဘဲ အချက်အလက်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ
မေးခွန်း: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ခြင်းဆိုတာ ဘာလဲ။
အဖြေ: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်ခြင်းဆိုသည်မှာ အသက်အလိုက် ဘောလုံးထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ဒရစ်ဘလင်း၊ ပေးပို့ခြင်းနှင့် ကန်သွင်းခြင်းတို့ကို ပျော်ရွှင်စွာ သင်ယူစေသော လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည်။ အသက် ၄ နှစ်မှ ၈ နှစ်အတွင်း ကလေးများအတွက် နည်းစနစ်ပြင်းထန်မှုထက် ဘောလုံးနှင့် ထိတွေ့ချိန်ကို ဦးစားပေးသင့်သည်။ တစ်ကြိမ်လျှင် ၂၀ မိနစ်မှ ၄၅ မိနစ်အထိ လေ့ကျင့်ပြီး တစ်ပတ်လျှင် ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ် ပြုလုပ်ခြင်းသည် လက်တွေ့ကျသည်။
မေးခွန်း: ကလေးကို ဘောလုံးကစားနည်း ဘယ်လိုစသင်ပေးရမလဲ။
အဖြေ: ဘောလုံးကို ရပ်တန့်ခြင်း၊ အသာအယာတွန်းခြင်းနှင့် ရည်မှန်းချက်သေးသေးသို့ ကန်ခြင်းမှ စတင်ပါ။ ပထမနေ့တွင် သွေးပူ ၅ မိနစ်၊ ဘောလုံးထိခြင်း ၅ မိနစ်၊ ဒရစ်ဘလင်း ၇ မိနစ်နှင့် ပေးပို့ခြင်း ၅ မိနစ်ခန့် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အမှားတိုင်းကို ချက်ချင်းပြစ်တင်မည့်အစား လုပ်ဆောင်ရမည့်အချက်တစ်ခုသာ ပြောခြင်းက သင်ယူနှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးသည်။
မေးခွန်း: အိမ်တွင်လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် အကယ်ဒမီတွင်လေ့ကျင့်ခြင်း ဘာကွာသလဲ။
အဖြေ: အိမ်တွင်လေ့ကျင့်ခြင်းသည် ကုန်ကျစရိတ်နည်းပြီး ကလေး၏အချိန်နှင့်အညီ ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း အကယ်ဒမီသည် နည်းပြတုံ့ပြန်ချက်နှင့် အသင်းလိုက်ဆုံးဖြတ်မှုကို ပိုမိုပေးနိုင်သည်။ အိမ်တွင် ပလတ်စတစ်ခွက် ၄ ခွက်နှင့် ဘောလုံးတစ်လုံးဖြင့် စတင်နိုင်သည်။ အကယ်ဒမီရွေးချယ်ရာတွင် အုပ်စုအရွယ်အစား၊ လုံခြုံရေးနှင့် တစ်လလေ့ကျင့်ချိန်စုစုပေါင်းကို ကုန်ကျစရိတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။
မေးခွန်း: ကလေးက ဘောလုံးကို မထိန်းနိုင်လျှင် ဘာလုပ်ရမလဲ။
အဖြေ: ဘောလုံးအရွယ်အစားကို သေးငယ်ပျော့ပျောင်းသောအမျိုးအစားသို့ ပြောင်းပြီး လေ့ကျင့်ခန်းကို နှေးကွေးစွာ ပြန်စပါ။ ပထမအဆင့်တွင် ဘောလုံးကို ရပ်တန့်ခြင်း ၁၀ ကြိမ်၊ ထို့နောက် တစ်မီတာအကွာအဝေးသို့ တွန်းခြင်း ၁၀ ကြိမ် ပြုလုပ်ပါ။ မြန်နှုန်းမတိုးမီ တိကျမှု ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရရှိလာရန် စောင့်ခြင်းသည် အမှားထပ်တလဲလဲဖြစ်မှုကို လျှော့ချပေးသည်။
မေးခွန်း: ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်မှု စတင်ရန် ဘယ်လောက်ကုန်ကျသလဲ။
အဖြေ: အိမ်တွင်စတင်လေ့ကျင့်ရန် ဘောလုံးတစ်လုံး၊ အမှတ်အသား ၄ ခုနှင့် ရေဘူးတစ်ဘူးသာ လိုအပ်သောကြောင့် ပစ္စည်းကုန်ကျစရိတ်ကို အနည်းဆုံးထားနိုင်သည်။ အကယ်ဒမီကုန်ကျစရိတ်မှာ နေရာ၊ နည်းပြနှင့် လေ့ကျင့်မှုအကြိမ်ရေအလိုက် ကွာခြားသဖြင့် တစ်မိနစ်ကုန်ကျစရိတ်ကို တွက်ပါ။ ဥပမာ တစ်လ ၈ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ် ၄၅ မိနစ်ဆိုလျှင် စုစုပေါင်း လေ့ကျင့်ချိန် ၃၆၀ မိနစ်ရရှိသည်။
မေးခွန်း: တစ်ပတ်လျှင် ဘယ်နှကြိမ် ကလေးဘောလုံးလေ့ကျင့်သင့်သလဲ။
အဖြေ: စတင်သူကလေးများအတွက် တစ်ပတ်လျှင် ၂ ကြိမ်မှ ၃ ကြိမ်၊ တစ်ကြိမ်လျှင် ၂၀ မိနစ်မှ ၄၅ မိနစ်သည် သင့်တော်သည်။ လေ့ကျင့်မှုကြားတွင် အနည်းဆုံးတစ်ရက် အနားပေးခြင်းက ကြွက်သားပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် ကူညီသည်။ နာကျင်မှု၊ အလွန်အမင်းပင်ပန်းမှု သို့မဟုတ် စိတ်ပျက်မှု ပေါ်လာပါက အချိန်နှင့်ပြင်းထန်မှုကို လျှော့ချပါ။
ပိုမိုအသေးစိတ်သော ဘောလုံးဗျူဟာနှင့် ၂၀၂၆ ကမ္ဘာ့ဖလားသတင်းများကို ပန်းသွင်းမှုတွင် ဆက်လက်လေ့လာနိုင်ပါသည်။